Mürüvet Küçük
Dört çocuğuyla birlikte sığındığı bir mağarada ölümle burun buruna geçen günlerden sonra çıkarılmıştı. Ağıt yakar gibi anlatırdı halen tanıdığı kadınların ağaçlara asılmış, süngülenmiş cesetlerini. Doğayla Alevi inancına has bir ilişkisi olduğu için sayısız olayı mistik bir anlam yükleyerek aktarırdı. Bir inekten bahsederdi mesela. Aslında sahipsiz kaldığı ve sağılmak için o mağaraya geldiği anlaşılan o ineği Hızır’ın gönderdiğine dair güçlü bir inancı vardı. O inek sayesinde henüz birkaç yaşında olan oğlu sütle beslenmiş ve ölmemişti. Diğer çocuklarıysa bulabildikleri otlarla hayatta kalmışlardı. Bazen diplerinden katliam için seferber edilen askerler geçermiş. “Bu askerler birkaç kere bizi gördükleri halde görmezden geldiler” derdi. O anın tedirginliğini hissedercesine…
