Tuğçe Tatari
Ülkücülük vasfını siper ederek, “vatan, millet, bayrak adına” iddiasını öne sürerek sıkılan kurşunları romantize edip suçluları kahramanlaştırma konusunda nerede durduğumuz sanıyorum fazlasıyla bellidir. Bizim nerede durduğumuzdan da önemlisi, sözüm ona devlet adına işlenmiş suçu aklama işi dünyanın neresinde olursa olsun bizdeki gibi böyle açıktan, filmler, türküler, övgülerle yapılamaz.
Aksine, o katiller yok olur, göstermelik de olsa hesap sorulur, cezalandırılır, kamu önünde lanetlenir. Devletler bazen mafya gibidir, evet; ellerinde yasal imkânları, dokunulmazlıkları olan mafyalar. Ancak çoğu devlet, vatandaşının gözünde bu durumu gizlemeye özen gösterir.
Toplumun sadece bir kesiminin dahi olsa canını yakan bir katili sempatize etme şuursuzluğuna yeltenmez, buna ihtiyaç da duymaz.
