Gazi Mahallesi’nde yaşanan ve 23 kişinin hayatını kaybettiği katliamın 31’inci yıldönümünde, yaşamını yitirenler Alibeyköy ve Okmeydanı mezarlıklarında anıldı. Aileler, sivil toplum kuruluşları ve Alevi örgütleri, adalet çağrısını yineledi.
HABER MERKEZİ – 12 Mart 1995’te İstanbul Gazi Mahallesi’nde yaşanan, 23 kişinin hayatını kaybettiği ve 653 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan Gazi Katliamı’nda yaşamını yitirenler mezarları başında anıldı.
Anmaya, Alevi örgütleri, yaşamını yitirenlerin aileleri, sivil toplum kuruluşlarından ve siyasi partilerden temsilciler ve çok sayıda kişi katıldı. Anma töreninin ilk durağı Alibeyköy Mezarlığı oldu. Feyzi Tunç’un mezarı başında yapılan etkinlikte Alevi inancı ritüellerinden “gulbang” okunup “çeraxlar” uyandırıldı. Sultangazi Pir Sultan Cemevi Başkanı Zeynal Odabaş, katliamın üzerinden 31 yıl geçmesine rağmen adaletin sağlanmadığını belirterek şunları söyledi:
×Bu ülkede herkesin arzusu laik ve demokratik bir anayasa önünde tüm yurttaşların kardeşçe yaşayabilmesidir. Ancak bu faili meçhul cinayetleri ve katliamları işleyenlerin bir gün mutlaka yargılanması ve hesap vermesi gerekir.
Odabaş, konuşmasında Ortadoğu’daki gelişmelere de değinerek Suriye’de Alevilere, Kürtlere, Süryanilere ve Êzidîlere yönelik saldırılara dikkat çekti ve “Bir yıldır oradaki mazlum halkların da yanında olduğumuzu ifade ediyoruz. Tüm şehitlerimizi saygıyla anıyoruz. Devirleri daim olsun” dedi.
OKMEYDANI’NDAKİ ANMA
İkinci anma, Okmeydanı Çıksalın Mezarlığı’nda gerçekleştirildi. Gazi Katliamı’nda yaşamını yitiren Alican Yıldırım’ın mezarı başında Gazi Cemevi Pirler Meclisi’nden Haşim Kızılveren Dede gulbang okuyup çerax uyandırdı. Habibler Cemevi Başkanı Gökay Önay, konuşmasında adalet ve demokrasinin eksikliğine dikkat çekerek, “Halkımıza yapılan bu zulmü bulunduğumuz her yerde haykırmaya devam edeceğiz. Adalet gelene kadar şehitlerimizi her yıl anmaya ve mücadelemizi sürdürmeye devam edeceğiz” dedi.
Gazi Cemevi Başkanı Hıdır Karataş ise failleri bilinen katliamın hâlâ hesabının sorulmadığını vurgu yaprak, ”Yine 31’inci yılında Alican’ın mezarı başındayız. Onurlu mücadelenize rağmen failleri bilinen bu katliam hâlâ meçhul durumda. Ama şunu çok iyi biliyoruz; bu katliamı yapanları ve bu zihniyeti tanıyoruz. Bu dava demokrasi, hukuk ve adalet davasıdır. Türkiye demokratikleşene kadar mücadele devam edecektir. Tüm halkların birleşerek bu zulme karşı duracağına inanıyoruz” dedi.
Anma törenleri, katledilenler için yapılan duaların ardından tamamlandı.
×
GAZİ MAHALLESİ’NDE NE OLMUŞTU?
12 Mart 1995’te Gazi Mahallesi’nde üç kahvehane ile bir pastane, otomobilden açılan ateşle tarandı. Ölümleri protesto etmek isteyen ve karakola yürüyen halka ateş açıldı, 17 kişi öldü. Saldırılar Ümraniye 1 Mayıs Mahallesi’ne de uzadı ve burada ise halkın üzerine açılan ateşte beş kişi yaşamını yitirdi. Resmi kayıtlara göre her iki ilçede 300 kişi yaralandı.
Katliamda yaşamını yitirenlerin isimleri şöyle: Halil Kaya, Mehmet Gündüz, Zeynep Poyraz, Fadime Bingöl, İsmihan Yüksel, Ali Yıldırım, Dilek Sevinç, Reis Kopal, Fevzi Tunç, Mümtaz Kaya, Genco Demir, İsmail Baltacı, Hasan Pugan, Hasan Sel, Sezgin Engin, Dinçer Yılmaz, Hasan Gürgen, Hakan Çabuk, Yaşar Aydın, Dilek Şimşek, Hasan Ersizer.
DAVA SÜRECİ
Gazi’deki katliamın ardından 20 polise Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nde dava açıldı, dava “güvenlik gerekçesiyle” Trabzon Ağır Ceza Mahkemesi’ne taşındı. Dava, Kasım 2001’de, üç şehir gezdikten sonra sonuçlandı.
Polis Ahmet Albayrak hakkında, Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 50. maddesine göre indirim yapılarak 3 yıl 24 ay hapis cezası ve 9 ay kamu hizmetlerinden geçici mahrumiyet kararı verildi. Mehmet Gündoğan ise bir kişiyi öldürmekten 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay kamu hizmetlerinden yasaklı olma cezası aldı.
İkisinin cezası da 4616 sayılı İnfaz Yasası’na göre ertelendi. 18 polis ise beraat etti. Ceza alan polisler de davadan kısa süre sonra polisliğe geri döndü.
Öldürülenlerin yakınları, davayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (AİHM) taşıdı. Mahkeme, Türkiye’nin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 2. maddesinde düzenlenen yaşam hakkı ve 13. maddesinde düzenlenen milli makamlara başvuru yollarının kapatılması hükümlerine aykırı davrandığı sonucuna vardı. Türkiye tazminata mahkûm oldu.
