Özgür Müftüoğlu
Doğu Blok’unun dağılmaya yüz tuttuğu günlerde tarihin sonunun geldiği, sosyalizmle birlikte ideolojilerin de ortadan kalktığı; soğuk savaşın yerine silahlanma yarışı için harcanan kaynakların halkların refahı için kullanılacağı ve dünyanın barış gezegeni haline geleceği bir “yeni dünya düzeni”nin kurulacağı propagandası yapılıyordu.
Doğu Blok’unun dağılmasının ardından yeni bir düzen kuruldu. Ancak bu “yeni düzen”de dünya, barış gezegeni olmak bir yana tam bir ateş topuna döndü. Soğuk savaşın bitmesiyle ABD öncülüğündeki kapitalist/emperyalist ülkeler çok kısa sürede bölgesel sıcak savaşlar dönemini başlattı. Güney Amerika’dan Afrika’ya Kafkaslar’a kadar yayılan savaşların en sıcak olduğu ve sürekli bir hal aldığı bölge Ortadoğu oldu. Bölgesel savaşların hedefi, kapitalizmin yeni sömürü biçimi olan küreselleşme ile yeraltı ve yer üstü kaynaklarına el konulmasını reddeden ülkelerin yönetimlerini devirerek yerlerine tahakkümleri altına girecek yeni yönetimler getirmekti.
Emperyalist devletler bölgesel savaşları iki temel üzerinde şekillendirmeye başladı. Bunlardan biri Sovyetler Birliği gibi devasa bir askeri güce karşı yığmış oldukları silahlarla savaş bölgelerinde mutlak bir üstünlük kurmak. Silahlanma soğuk savaş sonrasında da hız kesmeden devam etti. Diğeri ise kendi halklarına etnik ve dini ayrımcılık üzerinden baskı kuran totaliter rejimler tarafından yönetilen ülkelerde ayrımcılığa ve baskıya uğrayan halkları isyana teşvik ederek bu rejimleri yıkmaktı.
