Sevda Çetinkaya
Rejimlerin yaşadığı meşruiyet ve temsil krizleri, müzakereci demokrasi kavramını yeniden gündeme taşıdı.
Ancak bu tartışmaların çoğu, başlangıçta “cinsiyet körü” bir kamusal akıl anlayışına dayanıyordu.
Bu körlüğün aslında erkek merkezli bir rasyonalite idealinden kaynaklandığını vurgulayan kadın hareketinin kuramcıları, tartışmalara müdahil oldular.
Habermas ve Rawls’un kamusal akıl temelli meşruiyet anlayışları, demokratik katılımın rasyonel temellerini güçlendirmeyi savunurken; kadın hareketi bu modelin “cinsiyet körü” varsayımlarını sorguladı. Nancy Fraser, Iris Marion Young, Seyla Benhabib, Carole Pateman ve Joan Tronto; müzakerenin biçimsel eşitlik iddiasının ardında gizli hiyerarşiler barındırdığını savundular.
Dolayısıyla müzakereci demokrasi, yalnızca katılım biçimlerini değil, kimin konuştuğunu, nasıl konuştuğunu ve hangi seslerin duyulduğunu da sorgulamayı gerektirir.
