Avrupa Süryani Birliği, Suriye’nin yönetimine açık taleplerde bulundu. Süryanilerin anayasal olarak tanınmasını, Süryanice’nin Arapça ile birlikte resmi dil olmasını istedi.
HABER MERKEZİ- Suriye’de yıllardır süren savaşın ardından yeni bir siyasi yapılanma tartışılırken, Süryaniler de gelecekteki statülerine dair pozisyon alıyor.
Avrupa merkezli Avrupa Süryani Birliği (ESU), yayımladığı yazılı açıklamayla yeni Suriye yönetimine ve Süryani kurumlarına çağrıda bulundu. Açıklamada, “Suriye’nin geleceği yeniden şekillenirken Süryani halkının hakları açık, net ve ortak bir iradeyle savunulmalı” denildi.
Birlik, Süryanilerin Suriye’nin yerli ve tarihi halklarından biri olarak anayasal düzeyde tanınmasını talep etti. Süryanice’nin (Aramice), Süryanilerin yoğun yaşadığı bölgelerde Arapça ile birlikte resmi dil statüsü kazanması gerektiği vurgulandı.
SÜRYANİLER YEREL ÖZ YÖNETİM İSTİYOR
Suriye’nin toprak bütünlüğü ve egemenliği çerçevesinde, Süryanilerin yaşadığı bölgelerde yerel öz-yönetim hakkının da anayasal güvenceye kavuşturulması çağrısı yapıldı. Devlet kurumlarında adil ve tam siyasi temsiliyet için yasal düzenleme yapılması da talepler arasında sıralandı.
ESU, bu taleplerin “ayrımcılık” olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirterek, “Bu talepler adalet, eşitlik, güvenlik ve gerçek vatandaşlık hakkıdır” ifadelerini kullandı.
Suriye’de savaş süreci boyunca demografik yapının değiştiğine ve azınlık toplulukların güvenlik kaygılarının arttığına işaret eden Süryani temsilciler, yeni dönemde anayasal güvencenin hayati önemde olduğunu savunuyor.
×SAVAŞ SURİYE’NİN HRİSTİYAN NÜFUSUNU ERİTTİ
Suriye’de Hristiyan toplulukların kitlesel göçü, 2011’de başlayan iç savaşla birlikte hız kazandı. Özellikle El Nusra Cephesi ve IŞİD’in kontrol sağladığı bölgelerde Hristiyanlara yönelik saldırılar, tehditler ve zorla yerinden etmeler geniş çaplı bir demografik kırılmaya yol açtı.
Çeşitli raporlara göre, 2011 öncesinde yaklaşık 1,5 milyon olan Hristiyan nüfus, 2022 itibarıyla 300 bin civarına geriledi. Asuri Demokratik Örgütü, 2021’e kadar Suriyeli Hristiyanların yaklaşık üçte ikisinin ülkeyi terk ettiğini açıkladı.
Savaşın ilk yıllarında özellikle IŞİD’in kuzeydoğu Suriye’de Süryani-Asuri, Keldani ve Ermeni yerleşimlerine yönelik saldırıları yoğunlaştı. Habur Nehri kıyısındaki köylerde çok sayıda kişi öldürüldü, yüzlerce kişi rehin alındı; fidye karşılığı serbest bırakılanlar oldu. Bu süreçte bölgedeki köylerin önemli bir kısmı boşaldı. Cizîre bölgesinde yaşayan Hristiyanların yaklaşık yüzde 40’ının göç ettiği, tarım arazilerinin önemli bölümünün de bu topluluklara ait olduğu belirtiliyor.
Demografik kayıp, mülkiyet kayıpları ve kültürel mirasın tahribi, savaş sonrası dönemde anayasal güvence ve eşit yurttaşlık taleplerinin temel dayanaklarından biri olarak öne çıkıyor.
