Necmiye Alpay
Kürt sorunumuz da geldi, Meclis’e dayandı. Aslına bakılırsa meclisimiz serbest seçim ilkesini vaktiyle yeterince temel alsaydı, kendisi dışında güç odağı oluşmasına olanak vermez, meydanı askerî darbelere de, askerî olmayan darbelere de, silahlı örgütlere de bırakmazdı. Bu tür olgular büyük ölçüde, demokrasiyi seçimlerden ibaretmiş gibi tanımlamanın, yani güce tapan bir kolaycılığın sonuçları. Ordu gelsin bizi kurtarsın. Ya da örgüt gelsin haklarımızı kabul ettirsin. Bu tür zihniyetler hiç modern değil. Eskisi, militarist toplum olmanın çoktan reddedilmesi gereken mirası. Şimdi yaşamakta olduğumuz “sivil –yargısal- darbe” ise, yeni edindiğimiz bir otokrasi türü. Bir yanımız olgunlaşırken, bir yanımız geri geri gidiyor, miras yiyor, yiyenden pay kapmak hevesiyle kötü yollara düşüyor.
YAZININ TAMAMI İÇİN TIKLAYINIZ
