Yıldız Önen
Şubat 2026 itibarıyla küresel jeopolitik sahne, barışın korunmasından çok “kaçınılmaz bir çatışmaya hazırlık” doktrini üzerine inşa ediliyor. Ocak ayında Trump yönetimi tarafından yayımlanan ABD Ulusal Savunma Stratejisi, Çin’i birincil sistemik rakip, Kuzey Kore’yi doğrudan nükleer tehdit olarak tanımlayarak Pasifik’i Washington açısından birincil askeri öncelik ilan etti. Bu çerçevede Japonya, Güney Kore ve Avustralya’nın askeri olarak daha güçlü ve saldırı kapasitesine sahip müttefiklere dönüştürülmesi hedefleniyor. Bu stratejinin karşı tarafında ise askeri kapasitesini hızla genişleten Çin ve Kuzey Kore bulunuyor.
Çin’in askeri yükselişi ve Tayvan düğümü
Çin, son yıllarda ekonomik gücünü askeri kapasiteye de yansıtarak küresel bir güç olarak öne çıkıyor. Askeri harcamaları her yıl istikrarlı biçimde artarken, donanma, hava ve nükleer güç alanlarında dikkat çekici bir büyüme kaydediyor. Son beş yılda savaş gemisi sayısını ve uzun menzilli füze kapasitesini artıran Çin, nükleer başlık stokunu da sürekli büyütüyor. Bu hızlı büyüme, Çin’in ABD karşısında henüz tam bir denge kuramasa da stratejik caydırıcılıkta ve bölgesel etki alanını genişletmede önemli bir adım olarak öne çıkıyor.
