Sebahat Tuncel
27 Şubat ‘Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı’nın üzerinden bir yıl geçti. Bu bir yıllık süreçte daha çok ‘barış’ başlığı konuşuldu. Ancak barış konusunda somut hukuki ve siyasi adımların atılmamış olması ve geçmiş deneyimler ve negatif hafıza ister istemez toplumun barışı istemekle birlikte sürece mesafeli durmasına yol açtı. TBMM bünyesinde kurulan komisyon raporunu tamamlayarak (birçok eksikliği barındırması ve partilerin eleştirilerine rağmen) sürecin ilerlemesi için gerekli yasal düzenlemelerin yapılması konusundaki somut önerilerin yer almasıyla yeni bir aşamaya geçilmiş oldu. Şimdi kamuoyu bu sürecin hızla tamamlanmasını, demokratik siyasetin önünün açılması ve hukuki güvenceye alınmasını beklemeye başladı.
‘Barış ve Demokratik Toplum Çağrısı’nda barışın sağlanması kadar önemli olan diğer bir başlık; erkek egemen kapitalist sisteme karşı demokratik, ekolojik, kadın özgürlükçü bir yaşamın nasıl inşa edileceğine dair tartışmalardır. Sayın Öcalan Barış ve Demokratik Toplum programında, hem Ortadoğu’da yaşanan savaş, kriz, hem de kapitalist modernitenin yapısal krizine karşı demokratik sosyalist bir sistemin kadınların, halkların ve inançların eşit ve özgür geleceğinin mümkün olacağının altını çizmekte, yeni bir yol önermektedir. Ortadoğu’nun kaotik ve sürekli çatışma zemininde tutulan siyasal toplumsal durumdan çıkışı içinde önemli fırsatlar açığa çıkardığı ortadadır. Kürt sorunu hem coğrafi hem kültürel hem de politik bakımından Ortadoğu’nun merkezi sorunu olmakla birlikte aynı zamanda uluslarası bir sorun olduğu son süreçte Suriye ve Rojava’da yaşanan gelişmelerle bir kez daha net olarak görülmüştür. Sorunun çözümü konusunda bir yandan Kürtlerin kendi arasındaki demokratik birliğinin sağlanması diğer yandan da Kürtlerin birlikte yaşadığı halklarla dayanışmaya, halkların demokratik birliğine ihtiyaç vardır.
